er zijn plekken
waar je steeds weer
naartoe wilt
niet omdat ze veranderen
maar omdat
jij dat doet

voor de een is het de zee
voor een ander weer
een stad
een bankje in een park
waar meestal niemand zat
de straat waar je geboren bent

geluk lijkt daar
niet iets dat over is
wat stil is blijven staan
het beweegt je
zoals licht dat
door de kieren doet
en alles zachter maakt

je hoeft daar niets te willen
alles is vertrouwd
de geur, geluid
het kraken van de dingen
het zit niet in de plek
maar wat er achterbleef
en op je wacht

ik ken zo’n plek

Herman van Veen